Къанщауэ Гъур и Арэпыбзэ Дийуан

Пащтыхь  Къанщау Гъур и усыгъэ-жыIэгъэхэр зытепсэлъыхьхэм и лъэныкъуэкIэ  буугуэшмэ: Алыхь закъуэм, абы и лIыкIуэ лъапIэм я фIылъагъу, я  щытхъу, яхуэпабгъэн, ахэр гъэарэзын, япэгъунэгъун хуэдэ купщIэхэр  нэхъ ебэчIыу; абы  къинэмыщIауи Алыхь Iущыгъэ, Тхьэ’лIыкIуэ Iущыгъэ, а Iущыгъэхэм хэлъ  дахагъэр, кууагъыр зэхэщIэн, абы  уитхьэкъун, абыкIэ ирикъун… а фIылъагъур, а гуапагъыр гъащIэми лъэгъэIэсын, гъащIэми хэпщэн; а  фIылъагъум къэгъэлъэгъуапIэ  хуэпщI гуэрхэмкIэ – фIыу  плъагъу цIыху  е псэущхьэ е  ирыскъы  хуэдэхэмчIэ – а гуапагъыр нэхъ лъагэм нэс дэшэяуэ къыпIурыблэн, пIурылъын… Мис ахэрауэ жыпIэ хъунущ Пщыяпщыжым  и   усэ  дунейм  и  теплъэр. Мысыр адыгэ тхыдэ: Къанщауэ Гъур: Къанщауэ Гъур и Арэпыбзэ Дийуан

 

Зэчырхэр

Ди хэщIапIэр ди мащэхэрщ –

Ди упщIэхэр дигуащIэхэрщ

Ди гъуэгуанэри ди кIыхьхэращ –

Ди щытыкIэр дигъэщIэгъуэнщ

 

Нэхъуеиншэныр дикIыхьлIыхьщ –

ДилIэныгъэхэр дигъунэгъущ

Ди былымхэр ди щIэинщи –

Ди бынхэр ди зеинщэхэщ

 

Ди уэншэкури ди щIыщIагъращ –

Дигъуэмылэр димащIэращ

Дижэщхэри дикIыхьхэращ –

Ди щIегъуэжхэри ди куэдхэрщ

Зэчырхэр

Бемырзэ Зураб

Бдзэкъунтхыр Iуфэм хыфIэздзауэ

Сыхэтщ хыуей къэкъубеям,

Iэ пцIанэкIэ сыкIэлъыпхъуауэ

Аргъейуэ гъащIэ сIэпыкIам.

Арами, пщIэрэ, уафэ лъащIэм

Си сэшхуэр жанщ, уанэшыр уэдщ,

Алыхьми цIыхуми сэ сыкъащIэу

Зы гъащIэ щхьэкIэ симыкIуэт.

 

Бемырзэ Зураб

Ибсен Генрик

Къупщхьэгуащэ унэ

НОРЭ.  ЕIей,  Торвэлд,  зэ  мыхъуми   зэ  дыкъызэрыкIыну  и  чэзур къэсакъэ? Мыр   ахъшэ   дыщымысхьу дыщыщахуэ  хъун  япэ  илъэсыщIэщ.

ХЕЛМЭР. Арами, иткъухь  хъунукъым.

НОРЭ. ТIэкIунитIэ хъунущ! Пэжкъэ? ТIэкIунивэ! Уэ иджы  улахуэшхуэ пхуагъэуващи   куэдыжьу  ахъшэ  къэблэжьынущ, пэжкъэ?

ХЕЛМЭР. НтIэ, илъэсыщIэ дызытехьэм щегъэжьауэ. Ауэ улахуэр мазищ дэкIа   нэужьщ  къыщызатынур.

НОРЭ. Iуэхукъым, апщIондэху   щIыхуэ   къапщтэ  мэхъу.

ХЕЛМЭР. Норэ! (Бгъэдохьэри  гушыIэу  и  тхьэкIумэ  кIапэр еубыд). Ди щхьэзыфIэфIыныр    хьэзырыпсщ    аргуэру.  Уи    нэгу   къыщIэгъэхьэт – нобэ  сом  мин   щIыхуэу   къызощтэри   уэ   ар   махуэшхуэхэм    тыуогъэкIуадэ.   ИтIанэ   ИлъэсыщIэр   къихьэн    ипэ    унащхьэм    кхъуэщын    къохуэхри    си   щхьэм   къытохуэ – укъэсыжакъэ?

НОРЭ. (И  жьэм  и   Iэгур   Iуилъхьэурэ). АаIэ!  А   Iей   дыдэхэр   жумыIэ.

ХЕЛМЭР. Хьэуэ,   апхуэдэ    гуэр    къэхъуауэ   къызэфIэбгъэщIмэ-щэ?

НОРЭ. А  Iей  дыдэр   къэхъу  гущэмэ,   щIыхуэ  стелъ-стемылъыр къысфIэIуэхужынукъым    сэ.

ХЕЛМЭР. ЩIыхуэ   къызэIысхахэми   къафIэIуэхунукъэ?

НОРЭ. Абыхэми?  Сыт   абыхэм   егупсысын  щIыхуейр?  Ахэр  хамэщ.

ХЕЛМЭР.  Норэ,  Норэ,   «цIыхубзщ»     щIыжаIэр    уэ     пхуэдэщ.  Пэжу, Норэ, уэ  ущыгъуазэкъэ  сэ   а   Iуэхум  сызэреплъым? ЩIыхуэ   зи  цIэ  зэрызытедмыгъэхуэн!  Зэи   щIыхуэ  къызэрыдмыщтэн! Аращ  дызытетыр.      ЩIыхуэрэ   хьэхукIэ   ухуа    унэ   жьэгум   щхьэхуимытыныгъэм   и    ныбжь    лъагъугъуейр   тредзэ.  Нобэр   къыздэсым  диIэр  зридгъэкъуу   хахуэу   зызэтетIыгъэфакъэ  уэрэ  сэрэ,  иджыри   тIэкIурэ  зытIыгъыжынщ – куэд  къытхуэнэжакъым,    пэжкъэ?

Ибсен Генрик: Къупщхьэгуащэ унэ

Пушкин Александр: Мысыр жэщхэр

- Дэнэ-тIэ  уздэкIуэр? – жриIащ   абы   урымым. – КъэувыIэ… Сэ схуэмыфащэ  фIэщыгъэр   зыкIэрызгъэкIыу  сызэрымыусакIуэр бжесIэну си  къалэнт. Иджы  уи  Iуэхухэм  дытепсэлъыхьынщ. СхузэфIэкI   пхуэсщIэну   сыхьэзырщ.   УшыкIэпшынауэу    ара?

- Хьэуэ,  зи  щIыхьыр  ин, - жиIэри итащ  жэуап  италяным, -  сэ    сыусэрыпсалъэ     тхьэмыщкIэщ.   

- Усэрыпсалъэ! – къыхэкIиикIащ  Чарскэр,  мобы гущIэгъуншэу зэрыхущытар  и   гум   ежэлIэжау.  – ЗанщIэу  щхьэ  жумыIарэ-тIэ узэрыусэрыпсалъэр?  – дыщIигъущ    и   фIэщу    щIегъуэжа   Чарскэми   щIалэм   и   Iэр   иубыдащ.  

Пушкин Александр: Мысыр жэщхэр