Бестужев-Марлинский Александр

ЗэзыдзэкIар  Къармэ  Iэсиятщ

Адыгэхэм  я  уэрэдыжь

 

Къазбэчыщхьэ пшабэ набжьэ

ЗэщIеуфэ бгъащхъуэ дамэу –

Уэркъ шууейхэр бгым хуопIащIэ

Я лъэужьыр лъыпс-лъэданэу.

Лъагэр лъагэу, задэу задэр.

 

ЯкIэлъос урыс нэлатыр:

Пхъэрыр   къоIэ  шыкIэр  лыпщIу.

Сэшхуэр   бзабзэу  мэупщIатэ,

Мыжурэпэм  лъагъуэ  ищIу

Шэкъэуэжым  уэр  дощатэ…

 

ЛIыгъэ зиIэм  и шыр щIэхумэ –

ТIасхъэ мэхъу  лIыхъужь  мэIухур:

А уэркъ щIалэхэм я гущхьэр

Иджыпсту  урыс  шэуапIэщ.

Йощэтэх лъэгуажьэмыщхьэу

Хьэж зыщIар: «Бегъымбар лъапIэ!..»

 

ТхьэлъэIу лъэщым шабзэпыхьэу

Уэр пхритхъыурэ пхолъэтыр –

Мухьэмэду бегъымбарым

Лей техьэнкъым и Iумэтым!

Уафэ лъагэр и щыхьэту

 

Мэз жыжьаплъэр къолъэхъшэх –

ЗызэщIихыурэ къокIуатэ…

Тобэ! Уоу… Iистофриллэхь!

Жыг гуэрэнхэр зэхокIуатэ,

Мэзыр щхъыщхъыурэ мэщатэ…

 

Тобэ, тобэ! Таурыхъ щхъуантIэр

Муслъымэным хуохъу  щхьэтепIэ!