Пушкин Александр

Пиндемонти щыщ

 

ЛъапIэу   къысщыхъукъым   сэ,   игъэIуми

                                                     макъышхуэ, 

Щхьэ   куэд   зыгъэуназэ    зэфIэкIышхуэр 

Тхьэм  къызимыпэсакIэ,  сфIэщIкъым    гуауэу

СыхэмытхъыкIкIэ   къэрал    мылъку    зэдауэм 

Зэзауэ    цархэми    сахуремыхъу   Iэжьэгъу;   

КIэзетхэр    дакъузам   къысфIэмыIуэху, 

ЖыIэзыфIэщхэр    хуиту    къамыгъапцIэу, 

Плъыр   сакъми   и   къалэмыр  ирепапцIэ. 

А псори,  зэрыжаIэу,  псалъэщ, псалъэщ, псалъэщ

НэгъуэщIщ   зэфIэкIыу сызэхъуапсэр сэ, нэхъ лъагэщ

НэхъыфIщ, нэхъ  лъагэщ   хуитыныгъэу  сызыхуейр!

Тепщэм  и  нэфI  ирехъу,  лъэпкъым  и  ней… 

Я щхьэ зэрыхь. Зы  псэм  уфIэмылIыкIыу  

Гур  арэзымэ,  укъыхэмыщтыкIыу 

Тетыгъуэм   е   къулыкъум   уигъэдзыхэу

Уи напэи,  уи плIэи,  плъапIэи умыухуэу

Алыхь   IэщIагъэм   уи    гур   игъэусэу 

Нэр   зыгъэгуфIэм   уи   лъэри   нэпхусу 

 

Дахагъэм   хуэIэижьу   гум   иIуатэм

Уи    псэр    пэджэжрэ   фIы   къыкъуэплъам   уипхъуатэу 

Мис  ар  насыпщ! Мис  ахэр  зэфIэкIышхуэщ! 

 

ЗэзыдзэкIар Чэрим Марианнэщ