Вертинский Александр

 ***

Щхьэж      зэрыхуейуэ    зыщIрегъэлъафэ

Щхьэж     зэрехъулIэу     и     дуней     йохыж

Е    ауэ      сытми     къызэрыкIуэу    малIэ

Зэрехъуэпсэфщ,     зызэрызэкъуихыфщ. 

 

Зэмыщхьу   уэрэ    сэрэ    дыхокIуадэ  

Дызэтемыхуэу,    дызэгурымыIуэу,

ХэкIыпIэ    къэмылъагъуэрэ    теплъэджэу

МыгъэщIэгъуэну,   гуащIэу,    щысхь   щымыIэу.

 

Дапхуэдэу    мы     нэщыпхъуэм    и    къэухьым

ДызэрыIэщIэкIынур,   ди    Тхьэу   Лъагэ, 

Дызэмыгъусэу   афIэкIа    мы    щIылъэм   

Дызэрытемытыжыфыр     нэрылъагъумэ?

 

Пасэрей   романс

Л. В[1].

Хуэсакъ,   си  псэ,  утемыпсэлъыхь

Сэ   фIыуэ   узэрыслъагъум,

Уи   данэпс  бостей  цIыкIур   пщыгъыу

ЖэщкIэ    узэрысшэжым.

 

Уи   нэ   къуэлэнхэм   сыщIэплъэмэ

Дунейр   зэрысщхьэщыкIуэтым

Жейм   семызэгъыу  бжьыхьэ   жэщхэм

Хьэлъэу    сызэрыпхуэзэшым.

 

АфIэкIа    зырыз   дыхъужынукъым

Зы    псэ   къыдэхьэнкъым   ди   зэхуаку

Гум    игъащIэкIэи    къинэн   къудейщ

ЦIыху    ем    и    IэбэкIэ     пхэнжыр.

 

Уэ    ущэху     узэрыпсэ   IэфIри,

Сэ   гъэфIэн    закъуэу   сызэрыуиIэри,

Ди    ехъулIэгъуэ    хъииншэм

Зыри    зэрыхэмыIэбэфынури.

 

Псори    зы   уэлбанэу  теужынщ

ФIыр   щыкуэдщ   гъэ   къытпэщылъхэм

Ди   насыпри   тхуэхъумэнущ

Лъагъуныгъэр   токIуэ – уигу  игъэлъ!

 

Уэ   умыпIейтей,  си   вагъуэ   лыд,

Мы   закъуэр   зыщумыгъэгъупщэ:

ФIыуэ    плъагъум   утемыпсэлъыхь,

ЖумыIэж    зэи    зыми   зыри.



 1].Усэр   Вертинская    Лидие    хуэгъэфэщащ.