Гиппиус Зинаидэ

ЗэзыдзэкIар Кърымщокъал Маринэщ

Си щхьэ теухуауэ

 

Дэ, - укIытэххэр? -  напIэзыпIэм дригъэрщ.

Дэ, - пагэхэр, - ди «сэ»-хэм даIэщIэлъщ.

Дэ диIэщ фIэщхъуныгъэ, - ди фIэщ хъуам дриукIытэу,

Долъагъур фIыуэ, -  фIыу дымылъагъум хуэдэу.

 

Дэ дыщэныфIэщ, - цIыху мыщI псалъэгъуейуэ,

ДыщигуфIэгъуэм дыхьэшхэн дыхъун къытфIощI.

ЗытфIэтхьэмыщкIэу фIыуэ зыдолъагъур.

ГуитI пситI дыхъуауэ гъащIэр идохьэкI.

 

Ди гугъэщ дэ духуэну мэжджытыщIэ,

Дэ къытпагъаплъэу жаIа щIыщIэм папщIэ…

Арщхьэ дэтхэнэми ехъумэ и псэхугъуэр.

И закъуэныгъэр и дурэшым щихьу.

 

Дэ, - щэхухэр,  - Тхьэуэ  тхэтым дыщоукIытэ,

Дыпагэщи, - мафIэншэу  дыщIосыкI…

Уей, пщылIыгъэ гъуэгу, сыту ушынагъуэ!

Уей,  пшэплъ  иужьрей! Сыту уутхъуа!